प्रेम, सामाजिक मूल्य, जीवनका उतार–चढाव र सांस्कृतिक गहिराइलाई आफ्नै शैलीमा स्वरमा उतार्दै नेपाली संगीतमा अमिट छाप छोडेका नारायणगोपाल गुरुवाचार्यलाई आज देशभर स्मरण गरिएको छ। उनको ३५औँ स्मृति दिवसका अवसरमा उनका गीत, स्वर र योगदान फेरि एकपटक जनमानसमा जीवन्त बनेका छन्।
संगीतप्रेमीहरूका मनमा ‘स्वरसम्राट्’ उपाधिबाट सम्मानित नारायणगोपाल आज पनि उस्तै प्रिय, उस्तै भावपूर्ण–उस्तै प्रभावशाली छन्। उनको आवाजमा माधुर्य, मार्मिकता र काव्यात्मकता यस्तो मिसिएको पाइन्छ कि सुन्ने जो–कसैलाई भावनात्मक रुपमा स्पर्श गर्छ।
उनका गीतहरू—
‘लौ सुन म भन्छु मेरो रामकहानी’, ‘पर्खी बसेँ आउला भनी’, ‘तिम्रो जस्तो मुटु मेरो पनि’, ‘ए कान्छा ठट्टैमा’, ‘स्वर्गकी रानी’, ‘गल्ती हजार हुन्छन्’, ‘ईश्वर तैले रचेर फेरि’, ‘अल्झेछ क्यारे पछ्यौरी’—नेपाली संगीतको कालजयी रत्न मानिन्छन्।
यी गीतले प्रेम, तिर्सना, बिछोड, समाज, अध्यात्म र जीवनका यथार्थलाई जाडो बिहानको धुपझैँ नरम, तर गहिरोसँग छुँदै स्मृतिमा बसाइदिन्छन्।
महाराजगञ्जमा विशेष कार्यक्रम
स्वरसम्राट नारायणगोपाल गुरुवाचार्यको आज ३५ औँ स्मृति दिवस मनाइँदै छ । मूर्धन्य कलाकार नारायणगोपलको निधनपछि उनकै निवास महाराजगन्जमा स्थापना गरिएको नारायणगोपाल सङ्गीत कोषले आज विविध कार्यक्रम गरेर उनको स्मरण गर्दै छ ।



Leave a Reply