२०८३ वैशाख १०, बिहिबार

ती दिनहरु

  • म गलाले नै जमेको मानिस हुँ

    म गलाले नै जमेको मानिस हुँ

    रेडियो नेपालबाट प्रसारण हुने नाटक वा गीति–नाटकहरूमा सुनिने त्यो भयङ्कर आवाज, त्यो डरलाग्दो हाँसो…। त्यो आवाज बोल्ने मानिस अरू कोही नभई म नै थिएँ । अलि अप्ठ्यारो र डर लाग्ने पात्र चाहियो भने निर्देशकहरू मलाई नै सम्झिन्थे । गलाकै कारण म रेडियोमा जमेँ । जीवनको सबैभन्दा ठूलो पहिचान मेरो स्वरले दियो । म विक्रमाब्द २००५…

  • मेरो पाइलट–सपना

    मेरो पाइलट–सपना

    म सदैव सपना देख्ने मान्छे हुँ । अझै ममा थुप्रै सपना बाँकी छन् । मलाई लाग्छ, सपना देख्नका लागि उमेर कहिल्यै बाधक हुँदैन । बरु सपना देख्न सक्ने क्षमताले नै जीवनको दिशा निर्धारण गर्दछ । जब हामीभित्रका सपना स्पष्ट हुन्छन्, तब दृढता–भाव जन्मिन्छ । सपनाले ‘भिजन’ दिन्छ र ‘भिजन’ राम्रो हुँदा व्यक्ति स्वयं राम्रो बदन्छ…

  • भिडियो क्यामेरा ‘हायर’ गरेर बिहे खिच्न पुग्थेँ

    भिडियो क्यामेरा ‘हायर’ गरेर बिहे खिच्न पुग्थेँ

    चार दशकभन्दा बढी भयो, म यो यात्रामा छु— प्रकाश र छायाबीच जीवनका हजारौँ कथा टिप्दै । थुप्रै मोडहरू देखेको छु— फोटोकै लागि खाना त्यागिएको दिन, पाइन्ट डढाएर काम गुमाएको दिन अनि क्यामेरा जोगाउन घाइते भएर पनि फोटो नछोडिएको क्षण ।त्यो सबैको जग एउटा थियो— फोटो । जसरी कलाकार रङसँग रमाउँछ र सङ्गीतकार सुरसँग । म…

  • मेरो सङ्गीत–यात्रा : मन्दिरदेखि दरबारसम्म

    मेरो सङ्गीत–यात्रा : मन्दिरदेखि दरबारसम्म

    मेरो बाल्यकाल पाटनको ऐतिहासिक कृष्ण मन्दिरबाट प्रारम्भ भयो । म दुई वर्षको छँदादेखि नै मामाले मलाई कृष्ण मन्दिरमा लैजानुभयो । उहाँ त्यो मन्दिरको पुजारी हुनुहुन्थ्यो । मन्दिर र त्यसवरपरको पवित्र वातावरण, धूपको सुवास, घण्टाघरको नाद र भजनका मधुर धुनहरूले मेरो नसा–नसामा सङ्गीतको बीउ रोपिदियो । सानैदेखि म पलेँटी कसेर आँखा चिम्ली मन्दिरमा गुन्जिने भक्तिमय स्वरहरूसँग…

  • बेड सिन दिँदा रोएँ

    बेड सिन दिँदा रोएँ

    जिन्दगीमा अनेकौँ निर्णय लिइन्छ । किनकि निर्णय गरेरै जीवन अघि बढाउने हो ।

  • राजा वीरेन्द्रले ‘हिरो हो’ भन्दा गर्व लाग्थ्यो

    राजा वीरेन्द्रले ‘हिरो हो’ भन्दा गर्व लाग्थ्यो

    पुराना दिनहरू खासमा मान्छेका पुँजी हुन् । मैले पनि जीवनमा कमाएको त्यही विगतका पलहरू हुन् । मेरो खेलकुद जीवनसँग जोडिएका केही सन्दर्भ यहाँनेर स्मरण भइरहेको छ । २०२८ सालतिरको कुरा हो, त्यो बेलाको चर्चित पत्रिका मातृभूमिले ‘चिया पसलेको छोरा राष्ट्रिय च्याम्पियन’ शीर्षकको समाचार छापेको पल यतिबेला स्मृतिमा आइरहेको छ । म कालीमाटीका रैथाने मानन्धर परिवारमा…

  • ‘मलाई मेरै भगवानले रेटी रेटी हँसायो’

    ‘मलाई मेरै भगवानले रेटी रेटी हँसायो’

    पहिले जन्म दिई हँसायो अहिले जलन दिई हँसायो मलाई मेरो जिन्दगीले किसिम–किसिमले हँसायो

स्टोरी

सम्पादकको नोट