नारायण श्रेष्ठ

कविता कर्मका लागि भएको त्यो यात्रा नै कविता जस्तो थियो। कविता जस्तो यात्रा? हो। जब भोगाइ, सम्झना र कल्पना निर्वन्ध पोखिन्छ; जब कुनै सिमाना नवाँधी मनभित्रको भावना निस्किन्छ—म जे भन्छु त्यसलाई त्यही गहिराइमा बुझ्ने साथी ड्राइभिङ सिटको दाहिनेपट्टि हुन्छ, ऊ जे भन्दैछ म त्यसरी नै बुझ्न सकिरहेको हुन्छु; नागबेली बाटो असी माइलको गतिमा उडेर माथि…

धूलो उडाउँदै रातमाटेको बाटो आयो बोलेरो । बेलौतीको रुखमा टिकटक बनाउँदै गर्दा फ्रेममा देखेको हुँ, महिन्द्रा बोलेरोलाई । त्यसको पछाडिबाट निस्केको धूवाँ रातो माटोको धूलोमा छोपिएको थियो । बुङ्ङ उडेको धूलो भिडियोको फ्रेममा पर्दा राम्रो देखिँदो रै’छ । लाइक बढ्ने भो ! म मक्ख परेँ । दोबाटो आइपुगेपछि तल्लो बाटो लिनुपथ्र्यो । बजार जानेहरू त्यै…